Άλκηστις Πουλοπούλου

Η Άλκηστις Πουλοπούλου, είναι τόσο ευγενική, διακριτική και αέρινη, που σε κάνει μ’έναν τρόπο να αισθάνεσαι ενοχές. Αυτή ήταν η πρώτη αίσθηση που μου δημιούργησε. Μετά μου άρεσε τόσο η παρέα της, που ψάχναμε τρόπο να παραταθεί το γύρισμα.
Η ιδέα της ήταν να ερμηνεύσει ένα τραγούδι (του οποίου τα λόγια δεν θ ακούγαμε ποτέ) μπροστά στον τοίχο της αυλής, έτσι όπως έλαμπε στον χειμωνιάτικο ήλιο. Ξεκίνησε να τραγουδά  κι ο τοίχος έγινε ένα μοναδικά λαμπερό σκηνικό, μέσα στο ασπρόμαυρο κάδρο της Ειρήνης.

Σεμ.

(Δεκέμβριος 2011)